Een Rake Vraag is een vraag. Geen techniek die je jaren moet oefenen. Geen ritueel. Geen wereldbeeld dat je eerst moet overnemen. Je stelt hem hardop aan een ander of in stilte aan jezelf, en daarna wacht je. Meer is het niet.

Een Rake Vraag is een uitnodiging, geen verzoek om informatie. Je vraagt niet om bewijs en je stuurt niet naar een antwoord dat je zelf al in gedachten hebt. Je maakt de vraag leeg en creëert ruimte voor alle mogelijke antwoorden.

Een team van ervaren professionals had op een poster gezet waar ze aan moesten werken: ze bleven eindeloos bezig, namen geen besluiten en waren onzeker. Toen iemand dat nog eens hardop bevestigde, vroeg Siets of het ooit anders was geweest, en wanneer dit begonnen was. Uit een heel andere hoek klonk een jaartal: 2003. Het werd muisstil, en in die stilte kwam het verhaal boven van een grove fout die jaren eerder veel schade had aangericht bij mensen. Wat op de poster onzekerheid heette, bleek een freeze te zijn. Daarna schreven de mensen die er destijds bij waren op wat ze al jaren niet meer hadden gezegd, en de nieuwkomers welke vraag ze nooit hadden durven stellen. Twee, drie vragen waren genoeg om het weer te laten stromen.