Ooit heb je gekozen voor het huis waar je nu woont. Je had hier een goede reden voor. Misschien streefde je een bepaalde levensstijl na of was het een budget dat je te besteden had of was dit het enige huis dat beschikbaar was. De reden dat je koos voor dit huis is de oorsprong. Zolang die reden nog relevant is, is de bestemming van het huis waar je woont voor jou nog niet bereikt: er is nog potentieel. Als je omstandigheden veranderd zijn, dan zul je met minder plezier daar wonen.

De verbinding ‘oorsprong en bestemming’ gaat dus over de relevantie van de interactie. Doet het er nog toe? Dit is relevant voor alle soorten verbindingen: niet alleen het huis waar je woont maar bijvoorbeeld ook je partner, het werk dat je doet, of je dat in loondienst doet of als ondernemer.

De verbinding ‘wat erbij hoort’ zorgt voor de begrenzing. Niet alles hoeft bij een bepaald systeem te horen, het zou anders letterlijk eindeloos zijn. Vaak wordt deze verbinding ‘insluiten’ of ‘compleetheid’ genoemd.

De crux bij deze verbinding is om een goede selectie te maken van wat er wel bijhoort en wat er niet bijhoort. Dit steekt vrij precies: als iets er niet bijhoort maar het krijgt wel ruimte, dan vreet het van de beschikbare energie. Het gaat dus ten koste van de delen die er wél bijhoren.

Als iets er wel bijhoort maar het mag er niet zijn (bijvoorbeeld een taboe of geheim) dan moet er energie besteedt worden aan het er-niet-laten-zijn. Wanneer je een geheim bewaard moet je bijvoorbeeld extra alert zijn als het gesprek richting het geheim gebracht wordt. Je moet liegen of ontwijken. Alle aandacht en energie die je hieraan moet besteden, is niet meer beschikbaar voor wat je echt

Als het goed is heb je in je leven een paar dingen georganiseerd. In je keuken liggen de messen op een vaste plek, je hebt een structuur bedacht om je mail bij te houden en je hebt een routine bij het opstaan in de ochtend. Er is een vaste plek en een vast moment, dat geeft rust en helderheid. Je hoeft niet iedere dag energie te besteden aan het zoeken naar een mes om je boterham te smeren. Zo werkt het in systemen ook.

De verbinding ‘organisatie’ (vaak ook ‘ordening’ genoemd) zorgt dat er voor alle delen een eigen, vaste plek is. Als iets of iemand zich niet houdt aan wat bij die eigen plek hoort, gaan de verbindingen in de knoop. Er moet dan energie besteedt worden aan het uitzoeken hoe het zit. Hierdoor ontstaan weer andere problemen en komt de boel vast te zitten.

De verbinding ‘organisatie’ gaat over hoe verbindingen georganiseerd zijn, dat de interactie als vanzelf mogelijk is. 

De verbinding ‘onderhoud’ zorgt dat de verbindingen duurzaam kunnen blijven bestaan. Hiervoor is het nodig dat er een soort evenwicht is tussen wat je bijdraagt en wat je ervoor terugkrijgt. Denk maar eens aan die keer dat je een te groot cadeau hebt gekregen. De bedoeling van een cadeau geven is om de relatie (lees: verbinding) te bevestigen, te versterken.

Maar als je een te groot cadeau krijgt, is het alleen maar ongemakkelijk en wordt de relatie eigenlijk verzwakt. Veel mensen vermijden de gever omdat ze zich anders verplicht voelen iets terug te doen waarmee het evenwicht hersteld kan worden. Andere veelgebruikte woorden voor deze verbinding zijn ‘uitwisseling’ en ‘dynamische balans’.

De verbinding ‘onderhoud’ zorgt daarmee dat er gereageerd kan worden op de buitenwereld, dat er meebewogen kan worden.